Aconcagua Els en Harry

Bericht van Harry (pas dinsdagavond ontvangen)

Het is zondag 22.15 u plaatselijke tijd als ik in hotel Penitentes zit te mailen.

Dat betekent dat de groep er nog een, maar nu onvrijwillig, kwijt is. Ik heb vandaag gedaan wat ik moest doen: veel drinken, beetje rond klimmen maar niet te gek. Later op de avond moest ik bij de dokter terugkomen. Omdat hij alleen was en er 6 probleemgevallen waren liep zijn spreekuur uit. De hoofdgids besloot mij toen maar zelf te onderzoeken en het bezoek aan de dokter een dag uit te stellen. Hij schrok van de diagnose 55 procent zuurstofopname waar een waarde van boven de 70 gewenst is. Ook de daling van 78 via 66 naar 55 stond hem niet aan. Ik acclimatiseerde dus niet. Hij zou vragen of ik aan het eind van het speekuur alsnog langs mocht komen. Duidelijk was wel dat het er alleen over ging of ik vanavond of morgen naar beneden zou gaan.
Ik zat net aan het heerlijkste maal van de afgelopen week, kip met rijst, toen ik werd weggeroepen. Ik kreeg 8 minuten tot de laatste helikoptervlucht. Bij de landingsplek stond vervolgens een INKA boy die mij en een ander naar Penitentes bracht.
Daar heb ik zelf maar de kip besteld, die ik via INKA met een creditcard kan betalen. Morgen kan ik een transfer via INKA krijgen. Dat komt toevallig zo uit en dan hebben ze ook nog de tijd om mijn spullen met de muilezel hier te krijgen.
Volgende bericht van mij duurt dus nog even. Ik ga aan het einde van de dag pas naar Mendoza en dat is 170 km hier vandaan. Dan kan de telefoon weer aan en zal ik eens bezien of het plastic geld weer aan de gang te krijgen is.
De weersomstandigheden zijn nog steeds super.
Als je het zo ziet aan komen dan komt de klap niet zo hard aan. Het gaat dus naar omstandigheden goed met me. Op naar de douche.

This entry was posted on Tuesday, February 10th, 2009 at 19:14 and is filed under Aconcagua 2009. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.